Sampoorna Ramayanam Part 8 | Ayodhya – Departure at the Tamasa River సంపూర్ణ రామాయణం - రాముడి అరణ్యప్రవాసం మరియు అయోధ్య ప్రజల వీడ్కోలు
Sampoorna Ramayanam Part 8 | Ayodhya – Departure at the Tamasa River సంపూర్ణ రామాయణం - రాముడి అరణ్యప్రవాసం మరియు అయోధ్య ప్రజల వీడ్కోలు
🚩 సంపూర్ణ రామాయణం - భాగం 8 🚩 అయోధ్యకాండ - అయోధ్య ప్రజల శోకం - తమసా నది వద్ద విడిది - గుహుని ఆతిథ్యం - సుమంత్రుని వీడ్కోలు
కథా వివరణ:
"రాముడు, సీత, లక్ష్మణుడు సమస్త సంపదలు దానం చేసి కాలినడకన అయోధ్య వీధులగుండా దశరథ మహారాజు యొక్క ప్రాసాదంవైపు బయలుదేరారు. అలా రాముడు సాగిపోవటాన్ని కొందరు పురజనులు ఏడంతస్తుల మేడలమీద నుంచి, మరికొందరు వీధులలో గుమికూడి చూస్తున్నారు. వారంతా ఎంతగానో వ్యధాభరితులైనారు. ఇంతకుముందెన్నడూ బయట అడుగుపెట్టి ఎరుగని సీతను ఈనాడు సామాన్య మానవులు కూడా చూడగలగుతున్నారంటే ఇంతకంటే దురదృష్టం ఉంటుందా? మనమంతా సకుటుంబంగా రాముని వెంట వెళదాము అప్పుడు అయోధ్య నిర్జనారణ్యంగా మారిపోయి అరణ్యమే గొప్ప జనావాస ప్రాంతంగా, నగరంగా మారుతుంది" అంటూ వారు విలపించారు.అంతట రాముడు "నాన్నగారూ! మీ దగ్గర వీడ్కోలు తీసుకుందామని వచ్చాను.
సీతా, లక్ష్మణులతో కలిసి అరణ్యాలకు వెళ్ళటానికి దయచేసి నన్ను అనుమతించండి" అన్నాడు. దశరథుడు ఎంతో దుఃఖం పొందాడు, నన్ను బంధించి రాజువు కా రామా నన్ను విడచి వెళ్ళకు పుత్ర అని బిగ్గరగా ఏడ్చాడు.మీ మాట నిలబెట్టడం నా కర్తవ్యం అని ఓదార్చే ప్రయత్నం చేశాడు, సుమంత్రుడు కైకేయి ఎన్నో మాటలు అన్నాడు ఆనాడు అంతః పురంలో ఒక్క కైకేయి తప్ప అంతా విపరీతమైన శోకం పొందారు.
ఎంత చెప్పిన రాముడు వినడు అని సమస్త రాజభోగాలు, సైన్యం రాముని వెంట వెళ్లేలా సిద్ధం చేయి అని సుమంత్రుని తో అన్నాడు దశరథుడు. రాముడు ఇవేమీ నాకు వద్దు తాపసి వలె వెళ్తాను అదే ధర్మం అన్నాడు. కైకేయి పరిచారకులు నార వస్త్రాలు తెస్తే వాటిని ధరించాడు, సీతమ్మ కట్టుకోలేక పోతే పైన చుట్టాడు రాముడు. కౌసల్య దేవి రామ నీవు ఎపుడు ధర్మం యందే ఉండు అదే నిన్ను కాపాడుతూ ఉంటుంది అని రక్ష పెట్టింది. అందరి దగ్గరా సెలవు తీసుకుని అరణ్య వాసానికి సీతా,రామ, లక్షణ స్వామి ముగ్గురు బయలు దేరారు.
1. అయోధ్య దహించిన శోకాగ్ని - తమసా నది తీరం:
సీతారామలక్ష్మణులు సుమంత్రుడి రథం ఎక్కి వెళ్తుంటే, అయోధ్య నగరం మొత్తం కట్టలు తెంచుకున్న దుఃఖంతో వారి వెంటే పరుగులు తీసింది. వృద్ధులు, బాలురు, స్త్రీలు అనే తేడా లేకుండా వేలమంది రథానికి అడ్డుపడ్డారు. "సుమంత్రా! రథాన్ని ఆపు. రాముని ముఖాన్ని చివరిసారిగా మమ్మల్ని చూసుకోనివ్వు. రామా! మమ్మల్ని వదిలి వెళ్లకు. నువ్వు లేని అయోధ్య మాకు అడవితో సమానం, నువ్వున్న అడవే మాకు అయోధ్య" అని రోదించారు.
ఆ ప్రజల ప్రేమను చూసి రాముడు చలించిపోయాడు, కానీ సత్యవాక్య పరిపాలన కోసం కఠినంగా ముందుకు సాగాడు. వారంతా ఆ రాత్రి 'తమసా' నది తీరంలో రాముడితో పాటే బస చేశారు. అలసిపోయిన ప్రజలంతా గాఢనిద్రలోకి జారుకున్నారు.
2. రాముని వ్యూహం - ప్రజలను వీడటం:
అర్ధరాత్రి దాటాక రాముడు లేచాడు. నిద్రిస్తున్న ప్రజలను చూసి, "వీరు నాపై ప్రేమతో ఇలాగే వస్తే, వీరిని అడవిలో పోషించడం కష్టం. పైగా రాజ్యానికి, భరతుడికి సేవ చేయడం వీరి ధర్మం" అని భావించాడు. ప్రజలను అయోధ్యకు తిరిగి పంపడానికి ఒక ఉపాయం ఆలోచించాడు. సుమంత్రుడిని పిలిచి, "సుమంత్రా! రథాన్ని కొంత దూరం ఉత్తర దిశగా పోనిచ్చి, అక్కడ చక్రాల గుర్తులు పడేలా చేసి, మళ్ళీ వేరే దారిలో వెనక్కి తీసుకురా. ప్రజలు ఉదయాన్నే లేచి ఆ గుర్తులు చూసి నేను అయోధ్య వైపు వెళ్లానని భావించి తిరిగి వెళ్లిపోతారు" అని చెప్పాడు. అలా గుండె దిటవు చేసుకుని ప్రజలను నిద్రలోనే వదిలి ముందుకు సాగాడు.
3. శృంగిబేరపురం - గుహుని అపురూప ఆతిథ్యం:
ప్రయాణం సాగిస్తూ వారు గంగానది తీరంలోని 'శృంగిబేరపురం' చేరుకున్నారు. ఆ ప్రాంతానికి రాజైన నిషాద గుహుడు, రాముడికి ప్రాణమిత్రుడు. రాముడి రాక తెలుసుకుని పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చాడు. రాముడి దుస్థితి చూసి కన్నీరు పెట్టుకున్నాడు. "రామా! ఈ రాజ్యం నీదే. నేనే నీ సేవకుడిని. ఇక్కడే ఉండి పాలించు. నీకు కావాల్సినవన్నీ నేను సమకూరుస్తాను" అని రకరకాల పలహారాలు తెచ్చాడు.
కానీ రాముడు, "మిత్రమా! నీ ప్రేమకు సంతోషించాను. కానీ నేను మునివృత్తిని స్వీకరించాను. రాజభోగాలు అనుభవించను. కేవలం గుర్రాలకు మేత, మాకు కంద మూలాలు మాత్రమే ఇవ్వు" అని చెప్పి, ఆ రాత్రికి ఒక చెట్టు కింద గడ్డిపై పడుకున్నాడు.
4. ఆ రాత్రి జాగారం - లక్ష్మణుని భాతృప్రేమ:
రామసీతలు గడ్డిపై నిద్రిస్తుంటే, లక్ష్మణుడు ధనుర్బాణాలు ధరించి వారికి రక్షణగా నిలబడ్డాడు. గుహుడు వచ్చి, "లక్ష్మణా! నువ్వు అలసిపోయావు, పడుకో. నా సైన్యంతో నేను కాపలా కాస్తాను" అన్నాడు. దానికి లక్ష్మణుడు కన్నీటితో, "గుహుడా! పూలపాన్పులపై పడుకోవాల్సిన అన్నవదినలు నేలపై పడుకుంటే నాకు నిద్ర ఎలా వస్తుంది? వారి సేవలోనే నా జీవితం ఉంది" అని రాత్రంతా జాగారం చేశాడు.
5. సుమంత్రుని వీడ్కోలు:
మరుసటి రోజు ఉదయం, వారు గంగను దాటడానికి సిద్ధమయ్యారు. ఇకపై రథం అవసరం లేదని, తిరిగి అయోధ్యకు వెళ్ళమని రాముడు సుమంత్రుడిని ఆదేశించాడు. సుమంత్రుడు భోరున ఏడ్చాడు. "ఖాళీ రథంతో వెళ్లి దశరథుడికి ముఖం ఎలా చూపించాలి రామా?" అని విలపించాడు. రాముడు అతన్ని బలవంతంగా ఒప్పించి పంపాడు.
గుహుడు తెచ్చిన పడవలో గంగను దాటుతుండగా, సీతమ్మ గంగాదేవికి నమస్కరించి, తమ వనవాసం క్షేమంగా ముగిసి తిరిగి వచ్చేలా దీవించమని ప్రార్థించింది.
జై శ్రీరామ్ 🙏
.......సశేషం
(ఎంతో భావోద్వేగ ఘట్టం నిజంగా ధర్మపాలన యందు మానవుడు ఎలా ఉండాలో రాముడు ఆచరించి చూపాడు, దీన్ని భగవత్ కథగా చూడకండి మానవ చరిత్ర గా చదవండి అప్పుడు జీవితాలు మారతాయి, గొప్ప గొప్ప సమాజాలు నిర్మితం అవుతాయి.
బలం విష్ణుః ప్రవర్ధతాం
సంపూర్ణ రామాయణం – భాగం 8: రాముడి అరణ్యప్రవాసం మరియు అయోధ్య ప్రజల వీడ్కోలు
Most Read Telugu Story - Marachembu Moral Story for Kid Telugu https://telugulostories.blogspot.com/2024/02/bhale-baapanamma-kids-song-in-telugu.html
Top 5 FAQs in Telugu
రాముడు ధర్మపాలనలో నిబద్ధుడుగా, కైకేయి మాటల ప్రకారం వనవాసం స్వీకరించారు.
నగరం మొత్తం, వృద్ధులు, మహిళలు, పిల్లలతో వలన వలన ఏడ్చారు, రాముడిని వీడ్కోలు చేసారు.
గుహుడు నిషాదరాజు, రాముని స్నేహితుడు. రాముని సేవ చేయాలని అనేకమైన ఆహారాలు మరియు సౌకర్యాలను అందించాడు.
రామసీతల రక్షణలో, గడ్డిపైన నిద్రపోయే సీత-రామను రాత్రంతా భక్తి మరియు జాగరణతో రక్షించాడు.
రాముడు గంగను దాటిన తరువాత సుమంత్రుని రథంతో విడిచివేశారు. సుమంత్రుడు ఏడ్చినా, రాముడు ధర్మం కోసం కచ్చితంగా అనుసరించాడు.
Sampoorna Ramayana – Part 8: Rama’s Exile and Ayodhya’s
Farewell
🚩 Sampoorna Ramayana –
Part 8 🚩
Ayodhya Kanda – The Sorrow of Ayodhya – Departure at the
Tamasa River – Hospitality of Guha – Farewell to Sumanta
Story Overview:
Rama, Sita, and Lakshmana donated all their possessions and began walking
barefoot through Ayodhya streets toward King Dasharatha’s palace. Some citizens
watched from rooftops, while others gathered in the streets, deeply saddened.
Never before had ordinary people seen Sita outside, and now witnessing her
departure felt like the greatest misfortune. They resolved to follow Rama as a
family, turning Ayodhya into a deserted forest and, in their hearts, the forest
became a true dwelling.
Rama approached his father, Dasharatha, and said, “Father, I
have come to seek your permission to depart with Sita and Lakshmana for the
forest.” Dasharatha was heartbroken and cried, urging Rama not to leave, while
Sumanta and Kaikeyi also expressed their grief. Only Kaikeyi remained stern in
her intentions.
Rama firmly declined all royal comforts, saying he would go
into the forest to uphold dharma. Wearing garments given by Kaikeyi’s
attendants and Sita’s care, he prepared for the journey. Queen Kaushalya
blessed him, saying that staying true to dharma would protect him. Thus, Rama,
Sita, and Lakshmana departed for the forest after bidding farewell to everyone.
Read Also: Sampoorna Ramayanam Part 1 | సంపూర్ణ రామాయణం - భాగం 1 | బాలకాండ - శ్రీరామ జననం - విద్యాభ్యాసం
Key Events:
As Rama and his companions rode Sumanta’s chariot, the entire city followed in sorrow. Citizens, young and old, pleaded to see Rama’s face one last time, lamenting that without him, Ayodhya felt like a forest. Rama moved forward, determined to fulfill his duty, and the citizens stayed by the Tamasa River that night.
At midnight, Rama realized that keeping the citizens with him would be difficult. He instructed Sumanta to divert the chariot in a way that would make the people believe Rama had returned to Ayodhya, allowing him to proceed peacefully.
They reached Shringiberapuram by the Ganga, where Guha, the Nishada king and loyal friend, welcomed them with heartfelt devotion. Rama declined royal comforts and asked for only basic necessities, spending the night on the grass beneath a tree.
While Rama and Sita rested, Lakshmana stayed awake, bow and arrows in hand, protecting them. Even when Guha offered to guard them, Lakshmana insisted on personally watching over them all night.
The next morning, after crossing the Ganga, Rama no longer needed the chariot and sent Sumanta back to Ayodhya. Though Sumanta cried, Rama ensured he departed with dignity, continuing his journey into the forest.
This poignant episode illustrates how a human being can uphold dharma with
courage and devotion. Reading it as a lesson in human history, rather than mere
mythology, can inspire societal transformation.
Jai Shri Ram 🙏
Balam Vishnuḥ Pravardhatām
Sampoorna Ramayanam Part 8 | Ayodhya – Departure at the Tamasa River సంపూర్ణ రామాయణం - రాముడి అరణ్యప్రవాసం మరియు అయోధ్య ప్రజల వీడ్కోలు
5. Top 5 FAQs in English
Rama accepted exile to uphold dharma and honor Kaikeyi’s command.
The city was filled with grief, with people from all walks of life pleading and crying as Rama departed.
Guha, the Nishada king and loyal friend, offered hospitality and provisions to Rama, Sita, and Lakshmana during their journey.
Lakshmana stayed awake guarding Rama and Sita throughout the night, showing utmost devotion.
Rama sent Sumanta back after crossing the Ganga, ensuring he returned to Ayodhya with dignity despite his sorrow.
Ramayana Part 8, Rama exile story, Ayodhya farewell, Guha hospitality, Lakshmana devotion, Tamasa river, Dasharatha grief, Sita forest journey, Hindu mythology story, Ramayana English translation
Read Also Telugu Kids Songs Friendship Paatalu https://telugulostories.blogspot.com/2023/05/friendship-story-in-telugu.html
#Ramayana, #RamaExile, #AyodhyaFarewell, #GuhaHospitality, #LakshmanaDevotion
Post a Comment